Tradycje

Do dzisiaj można podziwiać piękne terchowskie stroje ludowe na wielu wydarzeniach w Terchowej i okolicy. Strój męski składał się z: Płóciennych portek, koszuli bez wyszywania ze stójką, sukiennych białych spodni z dwoma rozporkami, rzemienia – pasu, kamizeli (kabatka, lajblika), kożuszka (brusliaka). W zimie mężczyźni nosili brązowy kożuch trzy/czwarte, gunię. Na nogach mieli kierpce, sukienne kapce (kopitca), trepy. Na głowie nosili mały, niski kapelusz z daszkiem wywiniętym do góry, albo brązową skórzaną czapkę.

Gwara terchowska należy do środkowosłowackiej grupy dialektów i najbardziej jest zbliżona do gwary orawskiej. Charakterystyczna jest dla niej oryginalność i dowcip, dzięki któremu została wyróżniona miejscem w terchowskiej galerii sławy, do której należy także mały słownik przekładowy z gwary terchowskiej do literackiego języka słowackiego, który zawiera tak typowe słowa jak „hárešt“ – więzienie, areszt; „huzňe“ – spodnie męskie, czy „reformy“ – bielizna damska.

O Terchowej mówi się, że jest to wioska z największą liczbą muzykantów i śpiewaków na metr kwadratowy. W każdym domu jest ktoś uzdolniony muzycznie a każda z sadyb miewała własną kapelę. Terchowska „niebiańska“ muzyka to archaiczny gatunek ludowy występujący w Terchowej i sąsiednich wioskach. Charakterystyczne dla niego jest skład z 3-4 instrumentów smyczkowych i małe dwustrunowe basy. Typowy dla niej jest także kilkugłosowy śpiew wszystkich muzykantów. Muzyka terchowska pierwotnie była blisko połączona z tańcem, skąd pochodzi jej styl: pełen temperamentu, powolny , w rytmie chodzonego z szybkimi wstawkami „do skoku“ i powolniejszymi śpiewnymi psażami nazywanymi „vlekom“ (od sł. „wlec“). Wpis terchowskiej muzyki do Światowego Niematerialnego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO w roku 2013 to hołd złożony wszystkim generacjom ludzi z Terchowej i okolicy, którzy zachowywali skarby przodków dla współczesnego świata i odwiedzających Terchową.

Kultura fatrzańska jest nieodłącznie połączona z pasterstwem i hodowlą owiec już od XIV w, kiedy obszar ten zasiedlali Wołosi i łatwo zintegrowali się z tutejszymi mieszkańcami. W wielu miejscach można do dziś zobaczyć bacę przy dojeniu owiec, albo przy produkcji sera. Przez cały rok można odwiedzać szałas Rovna Hora w przesmyku między Terchową a Zazrivą. Szałas ten jest wyjątkowy ze względu na ilość atrakcji poczynając od hodowli owiec i innych zwierząt domowych, pokazów pracy bacy, a także dzięki możliwości obserwowania produkcji oryginalnych zazriwskich korbaczy i bryndzy, przejażdżkę konną czy wozem a kończąc na kolibie z tradycyjną domową kuchnią i zakwaterowaniem. Sezonowo, od maja do końca lata bacowie otwierają szałas w dolinie Vratnej, gdzie można zaopatrzyć się w smaczną majową bryndzę, żętycę czy owcze sery. Szałas znajduje się po prawej stronie drogi prowadzącej do Vratnej między skrzyżowaniem do Štefanovej a Starym Dvorem.