Do dzisiaj można podziwiać piękne terchowskie stroje ludowe na wielu wydarzeniach w Terchowej i okolicy.
Strój męski składał się z:
Płóciennych portek, koszuli bez wyszywania ze stójką, sukiennych białych spodni z dwoma rozporkami, rzemienia – pasu, kamizeli (kabatka, lajblika), kożuszka (brusliaka). W zimie mężczyźni nosili brązowy kożuch trzy/czwarte, gunię. Na nogach mieli kierpce, sukienne kapce (kopitca), trepy. Na głowie nosili mały, niski kapelusz z daszkiem wywiniętym do góry, albo brązową skórzaną czapkę.
Kobiecy strój ludowy:
Halka, oplecko (koszulka), spódnica (šorc) była zszyta z kaftanem (lajblikiem), fartuch codzienny albo odświętny, chusta. Na szyi kobiety wiązały trójkątną chustkę (skosę). Zimą noszono biały kożuch trzy/czwarte, krótki sukienny płaszcz albo przylegające kabaciki. Na nogi wkładały kierpce, miękkie kozaki i wysokie sukienne kapce. Panny czesały się w długi spuszczony warkocz z przedziałkiem pośrodku głowy. Mężatki upinały warkocz wokół głowy i podkładały podkładką ze słomy i płótna. Od połowy XX w. podkładki już się nie nosi. Na włosy wkładały jednoczęściowy czepiec. Na czepiec wiązały prostokątny pas płótna (podwikę) albo dużą kwadratową chustę.
Gwara terchowska należy do środkowosłowackiej grupy dialektów i najbardziej jest zbliżona do gwary orawskiej. Charakterystyczna jest dla niej oryginalność i dowcip, dzięki któremu została wyróżniona miejscem w terchowskiej galerii sławy, do której należy także mały słownik przekładowy z...
Do dzisiaj można podziwiać piękne terchowskie stroje ludowe na wielu wydarzeniach w Terchowej i okolicy. Strój męski składał się z: Płóciennych portek, koszuli bez wyszywania ze stójką, sukiennych białych spodni z dwoma rozporkami, rzemienia – pasu, kamizeli (kabatka, lajblika),...
O Terchowej mówi się, że jest to wioska z największą liczbą muzykantów i śpiewaków na metr kwadratowy. W każdym domu jest ktoś uzdolniony muzycznie a każda z sadyb miewała własną kapelę. Terchowska „niebiańska“ muzyka to archaiczny gatunek ludowy występujący...
Kultura fatrzańska jest nieodłącznie połączona z pasterstwem i hodowlą owiec już od XIV w, kiedy obszar ten zasiedlali Wołosi i łatwo zintegrowali się z tutejszymi mieszkańcami. W wielu miejscach można do dziś zobaczyć bacę przy dojeniu owiec, albo...
